gar

musa ertürk 11 Ekim 2019

“an gelir” yok olursun
kimi zaman sevgilinin koynunda
daha fazla puşt namlusunda

gar gidenlerin noktasidir
ya da gelenleri karsilayanlarin
biz ne gidebildik
ne karsilayabildik
sadece bildik
bu topragın barisa ihtiyacı olduğunu
kalakaldık orda
cesetlerimizin arasında

kınacılar kına yapmaya durmuşlar
biz görmemiştik
mahşeri bir meydandı
hesap günüydü insanlığın
birden kan yağmaya başladı
oysa topuğumuz kesilmişti


kınacılar kına yaktı sonra
biz ağlaşırken
ondandır herhal hala götü açık gezerler

biz unutmadık
hergün ogünle uyandık
analar ve babalar hiç uyumadı

Leave a comment.

Your email address will not be published. Required fields are marked*