admin 2 Kasım 2019

de ki gözler, görmek içindir. gözlerin gördüğünü, dilinle anlat diye konuşabiliyorsun. şüphesiz ihaneti, mazlumu da gören ve anlatan bizdendir. diyordu insanlığın öğrettiği. ama şöyleydi düzen:

önünde “adam” ile gider, her daim zulümkar
efendisine el pençe divan durur
ki kendisi de bi efendidir
himayesindekiler kadar
bu tren uzar gider
balık baştan kokar

hep hart hurt
hep zart zurt
tek bildikleri

tek gerçek insan olmadıkları

cennet muştularken, kurdun kaptığı kuzunun adaletinden söz ederken birden size gökyüzü vaadettiğimizi kim söyledi dedi gürültülü bir ses. şüphesiz bu susun demekti. gürültüye gelemezdi kafaları. çünkü konuşulsun değil dinlenilsin isterdi haşmetliler. kapatın gözünüzü kapatmadıysanız eğer çenenizi tutun gözdağıydı celallendiklerindeki hoşgörüleri.

her renkten
bir damla gözyaşıyla dağlanan yureğin olmasıydı
tek sucumuz

dedi içinden bazıları. daha bir dağlandı yüreği. daha bir aktı gözyaşı. nehir utanırdı o kadar suyu olsaydı vücudunda.

korkaktılar. üstlerinde üniforması ellerinde silahlarla korkaktılar. resmi yalanlarıyla cinayet mahaline dönüşleriyle korkaktılar. onlar azrailin taşeronu oldular. onlar halkın katlinde başrol oynadılar. hep kendi kalelerine gol atan sakar defans oyuncularından beterdiler. sakarlık değildi çünkü yaptıkları, aleniydi. ekmeği bölenler halkları kırdırdılar. insan olup hakkını arayana azrail oldular. onlar kralların soytarısı onlar celladın yağlı urganı onlar geleceğin düşmanı oldular. oldum olası ve hala….

güzel çocuklardı. güleç. kovalamaca oynarken düşerdi de dizler kanardı incecik. işte o zamanlardan belliymiş toprağın kanattığı. toprağın ağlattığı.
güzel çocuklardı. körebe öğrettiler, oynadılar. hala oynuyor kimi büyümüş te küçük çocuklar. hala düşüyorlar, hala ağlıyorlar.
oysa güzel çocuklar hep güzeldir. hep çocuktur. çocuklar hep güzeldir. hep gökyüzünde koşar mavi mavi. yedi renkten içer. buluttan düşmezler, kanamaz bir yerleri, kanatmazlar kimseyi. yaşartmazlar gözleri gülmek dışında katıla katıla.
güzel çocuklardı ki hala öyleler……

gözümüzün ucunda uzanan ömür
neşe ekilen umut behçeleriydi
mevsimsiz

dedi o çocuklar.

Leave a comment.

Your email address will not be published. Required fields are marked*